The Night God Ran Away From Me

by Ilving Tabios-Zamora 

Sir God:
Pour me a drink of wine. Sprinkle it with honey.
I want to sing.
I love wine when it is flower-sweet.
It drums the chest. Like lonely darkness
it fulfills all the hankerings of the flesh.

Sir God:
Pour me another drink. Squeeze bile into it.
I want to cry.
I love it more when wine is bitter.
It makes you sick yet well. You throw up
all the pains of the heart.

Sir God:
Pour me one more. And one more. Then just one more.
Blend it with dog's blood. I want to shout.
There is magic in wine. It makes you cool.
It gives you bones. You taunt everyone --
all the powers-that-be and even the ghosts.

Just pour everything out of the barrel, will you?
Come, let us talk. Why did you rid Alodia of me?
I work in mysterious ways...
Why have you forsaken the poor?
Blessed are the poor for they shall inherit the world...
Why do you tolerate the oppressors?
Render unto Caesar what is due Caesar . . .

Come on, cut the parable bullshit!
Why don't you listen to the prayers of the people?
Open your eyes. Q-tip your ears. Tune your brain.
Stop feigning deaf, dumb, blind and mute.

Goddamn you God, what kind of God are you?

Hey, where's my drink? Shit, you are a sorry slowpoke.
Where the hell are you? Dog gone you!

=================================================

If you have some questions or comments on the article, send the author an e-mail at pinoy_atheist@yahoo.com. Thank you.

Relihiyon, Moralidad at Ano pa?

(Written in Tagalog)

Matagal ng naging kaugalian na ikonekta ang rehiliyon at moralidad. Ito ay nababatay sa paniniwala na ang kagandahang asal ay nakukuha lamang sa turo ng rehiliyon sa pamamagitan ng mga batas na sinasabing inutos ng isang diyos. Kaya hindi na rin nakakapag-taka na makakabasa ka ng mga ganitong uri ng artikulo sa Internet.

Ayon sa isang tao nagtatago sa pangalang “samuelcamus”, “Isa sa pinakamahalgang papel na ginagampanan ng pananampalataya’t relihiyon ay ang pagtitimbang at pagsasaayos sa moral ng tao. Kung wala ito, ang tao ay parang hayop na walang pagiingat at pagpapanatili tungkol sa kung ano ang mabuti at masama.”

Tama ba ito?

Teka muna…hindi ba’t mas maraming digmaan ang nagawa ng relihiyon? Mukhang hindi ata tinalakay ito ni Ginoong “samuelcamus” sa kanyang artikulo laban sa ateismo. Kung tutuusin, mas maraming tao ang naging asal hayop sa pamamagitan ng relihiyon. Sabihin na lang natin na ang isa sa dahilan eh mas madaling pumatay ng kapwa mo tao kung sa tingin mo ay ang iyonng ginagawa eh utos ng isang diyos. Hindi ka makokonsensya. Tulad na lang ng mga nagyayaring terorismo. Ang mga suicide bombers na mga ito ay naniniwala na ang kanilang ginagawa ay utos ng Diyos.

Tignan mo na lang ang pahina ng banal na Bibliya ng mga Kristyiano. Diba’t mas maraming nakasulat doon na pag-patay…kahit sa mga bata at matatanda na ipinag-utos ni Yahweh? Kung tutuusin, mas umaasal hayop ang mga tao kung inaakala nila na ang ginagawa nilang karumaldumal eh utos ng Diyos nila…ang pag-gahasa, pag-nakaw, pagkitil ng buhay ng mga bata at mga alagaing hayop ay baliwala kung nakapasok sa kanilang isipan na ginagawa lang nila ang pinag-uutos ng kanilang Ama sa langit.

Kaya’t mukhang hindi totoo na relihiyon ang nag-sasaayos ng moral ng tao. Marami pa tayong pwedeng gawing halimbawa. Ayon sa mga mananampalataya, bawal ang pumatay at mag-nakaw, tama ba? At ang mga aral sa ito ay matatagpuan lamang sa kanilang mga banal na aklat. Ngunit may mga nakasulat din dito na sumasalungat sa kagandahang asal. Bagay na kagaya ng panloloko, pag-nanakaw, ang maliit na pagtingin sa kababaihan, ang pagkitil ng buhay ng hindi mo ka-tribo at pagsisinungaling para matakpan ang kahayupan ng iyong kapanalig. Ang “double standard” na pag-tingin sa mga isyung ito ang nagiging gabay ng mga mananampalataya upang sabihin na puno ng magagandang moralidad ang kanilang relihiyon. Basahin mo ang mga sinasabing mga banal na mga aklat at ikaw na mismo ang magsasabi na tama ako.

Kunin natin itong halimbawa.

Ngayon nga ay patayin ninyo ang lahat ng mga batang lalake at patayin ninyo ang bawa't babae na nasipingan ng lalake. (Numbers 31:17)

Mababasa sa banal na aklat ng mga Kristiano, iniutos ni Yahweh sa pamamagitan ni Moses ang isang malawakang pag-patay ng kanyang mga kalaban at pati ang mga kababaihan at mga batang lalaki ay hindi patatakasin.

Ngayon sabihin na natin na ikaw ay isa sa mga sundalo ng Israelita na napag-utusan ng patayin lahat ng mga tao na kalaban ng diyos at kahit mga bata ay hindi mo patatakasin. Kung naawa ka sa bata at hindi mo napatay, masasabi bang nag-kasala ka? Ang hindi ba pagpatay sa isang inosenteng bata ay masasabi mong gawaing imoralidad dahil hindi ka sumunod sa utos ng Diyos? Kung ganoon pala, masasabi nating ang moralidad pala ay nakahiwalay sa utos ng relihiyon.

Sumunod, sinabi ni Ginoong “samuelcamus” na, “Ang panganib ng Atheism ay ang maaaring pagbagsak ng moral ng tao at maibaba ang antas nito bilang isang supremo sa lahat ng mga nilalang dito sa mundo at dahil sa taglay na katalinuhan ay mas bumaba pa at suamahol pa sa hayop!”

Ating suriin ang pagbibintang na ito.

Ayon dito, ang mga ateista daw ay nagkakaroon ng tinatawag na “superiority complex” sa lahat ng mga nilalang sa mundo. Mukhang nakakalimot si Ginoong “Samuelcamus” na mas may ibedensya na ang isang mananampalataya ang mag ganitong kakitid na isipan. Basahin ulit natin ang banay na aklat ng mga Kristiano. Makikita sa Genesis 1:26, “At sinabi ng Dios, Lalangin natin ang tao sa ating larawan, ayon sa ating wangis: at magkaroon sila ng kapangyarihan sa mga isda sa dagat, at sa mga ibon sa himpapawid, at sa mga hayop, at sa buong lupa, at sa bawa't umuusad, na nagsisiusad sa ibabaw ng lupa.”

Tapos ibibintang nya sa mga ateista ang ganitong uring kaisipan?

At tignan mo ngayon ang nagagawa ng panjiniwalang batay sa Banal na Aklat na ito sa ating mundo. Maraming Kristiyano ang walang ginawang maganda sa ating mundo sa paniniwalang lalayasan din naman nila ito baling araw. Ang pag-iisip ng tayo ay may kapangyarihan sa lahat ng nilalang ay nag-bibigay ng ugaling pabaya…tutal tayo naman ang binigyan ng Diyos ng kapangyarihan sa lahat ng nilalang diba?

Mali!

Ngayon, inaani natin ang kagaguhang paniniwalang ito. Marami ng hayop ang nawala dihil sa ating kaswapangan. Pero ngayon tayo ay binabaha, at kinikitil ng mga sakit na naglalabasan dahil sa walang pakundangan na paninira sa eco-system ng ating mundo.

Kung tutuusin, mas naniniwala ang mga ateista na ang tao ay walang kapangyarihan na mas mataas kaysa sa mga hayop at halaman. Lahat tayo ay may ginagampanan na papel sa mundong ito - Ito ay ang sensitibong “web of life” na lahat tayo ay naka-konektado. Kung mawala ang tao sa mundong ito, hindi ito ikakatapos ng buhay. May papel nga tayo, totoo…pero lahat tayo eh expendable. Walang mas nakakalamang.

At papaano naman mapapabagsak ng atheism ang moralidad? Walang binangit na rason dito si “samuelcamus.” Naubusan na ba? Kung hindi ba ako naniniwala sa diyos o ako’y hindi myembro ng isang relihiyon, wala na ba akong pag-kukunan ng moralidad? Papaano na ang mga pang etikong pilosopiya? Wala na bang silbi ang mga ito? Kagaya ng mga sulat nila Epicurus at mga iba pang pinag-kukunan ng secular ethics? Suguro eh kailangan maipaliwanag mabuti ito ni ginoong “samuelcamus” para naman maging kapani-paniwala ang artikulo nya.

Sabi ng kanyang artikulo, “Kung ang tao ay tumalikod sa pananampalatayang may Diyos, ang unang-unang mawawala dito ay ang kanyang moral. O ang moral at imoral ay mawawalan ng kabuluhan sa kanya. Sapagka’t sa pananaw ng atheism, ang kabutihan at ang kasamaan ay bunga lamang ng relihiyon na likha lamang ng tao (Na sa katotohanan, ng dahil sa paglitaw ng masama at mabuti kaya kinailangn ng pananampalataya sa Diyos)…”

Teka…ng ako’y nawalan ng paniniwala sa isang diyos, hindi naman ako naging rapist o mamamatay tao. Alam ko pa rin naman ang tama at mali. Kung tutuusin, isa sa mga naging dahilan ko sa kawalan ng paniniwala ay ang moralidad. Alam ko na mali ang pagiging mapanibugho. Ito ay isang ugaling nagpapakita ng kababawan ng pag-iisip at pag walang tiwala sa sarili, ngunit mababasa sa Exodus 20 na "… sapagka't akong Panginoon mong Dios, ay Dios na mapanibughuin.” Alam ko na masama ang pag-nanakaw ngunit mababasa din dito na iniutos ng Dios na nakawan ng mga Istraelitas ang mga kalaban nila.

Mas nagkaroon ng saysay ang moralidad para sa akin mula ng nawalan na ako ng paniniwala sa Dios…noong una kasi naniniwala ako na mali ang isang bagay kung maykapalit na gantimpala o parusa: ang isang bagay ay masasabing moral kung ito’y ikalulugod ng Dios at immoral naman ito kung ang gagawin mo eh laban sa kanyang utos. At ang utos na ito ay yung Sapung utos ng Diyos, tama ba?

Ito ang madalas na ginagawang katibayan ng mga mananampalataya na suporta sa kanilang argumento na ang moralidad ay galling sa relihiyon. Tignan natin…halimbawa, Igalang ang iyong ama at ina. Tama po i to…pero…kulang yan. Kung babasahin natin ang pagkakasulat, ganito po yan: Igalang mo ang iyong ama at ang iyong ina: upang ang iyong mga araw ay tumagal sa ibabaw ng lupa na ibinibigay sa iyo ng Panginoon mong Dios.

Igagalang ko ba ang mga magulang ko dahil sa mahal ko sila o dahil para humaba po ang aking buhay sa mundo?

Bakit ba ang moralidad na ibinibigay ng relihiyon eh lagging may naka-akibat na gantimpala? Ginagawa lang ba nating maging mabuti dahil mabuti ito o dahil sa mga gantimpala? Ito ba ang sinasabing moralidad ni Ginoong “samuelcamus?”

Kung ang gabay sa moralidad ay gantimpala, para na lang pala tayong mga aso ni Maslow. Isipin mo kaibigan…gumagawa ka ng mabuti kasi naniniwala kang pupunta kang langit. Ito ay isang baluktot na dahilan. Niloloko lang pala tayo…para tayong mga laboratory animals nyan. Tapos sasabihin mo, kaming mga ateista ang asal hayop. Mang “samuelcamus” ako’y isang ateista at gumagawa ako ng mabuti dahil gusto ko. Dahil naniniwala akong nakakapasaya ako ng tao pag gumagawa ako ng mabuti. Wala itong halong ka-ipokrituhan. Hindi ako gumagawa ng mabuti for the show…para may matuwa sa langit at bigyan ako ng buhay na walang hanggan. Hindi yan kabutihan…ang isang gawaing ginagawa dahil sa taglay na gantipala ay makasarili…madamot yan…at wag ka namang magagalit...hayop lang sa laboratoryo ang gumagawa ng isang gawain na naghahanap ng kapalit.

At sa pagtatapos ng artikulo nya, sinabi ni “samuelcamus” na, “Ang panganib ng Atheism ay syang maaaring maging susi ng magulong argumento tungkol sa kasamaan (problem of evil) na nasa ilalim ng pilosopiya ng taong kumukwestyon sa katotohanan ng pagkakaroon ng Diyos na may katalinuhang hindi tinaglay ng tao. Kaya’t sa panganib ng atheism, sinagot ng katalinuhan ng Diyos ang problema sa pilosopiya ng sa paningin Niya’y kamangmangan ng tao. Na kahit kailan ma’y hindi makakaarok ng kahiwagaan ng Diyos.”

Kaya ang solusyon mo sa Argumento ng Kasamaan” eh hiwaga…ganoon ba? Na ang talino ng Diyos eh hindi saklaw ng tao? Kung gayon…bakit ka naniniwala na may diyos? Kung hindi pala sakop ng utak mo ang bagay na pinag-sasasabi mo @ “samuelcamus” eh bikit kita dapat paniwalaan? Eh misteryo pala yan…paano mo nalaman na yan ang may hawak ng moralidad?

Kung sa bagay, ito na rin naman ang takbuhan ng mga mananaplalataya. Ang kanilang kabalukturan at pagiging mapariwala ay itinatago nila sa kanilang inimbentong hiwaga. Ang hiwaga ng katalinuhan ng diyos ay isang paraan para hindi ma-kwestyon ang maling paniniwala. Misteryo ang tawag nila dito…ngunit sa totoo ito ay isang delusion. Sila ay naiipit sa sarili nilang mga haka-haka at para maitago ito, sinasabi nilang mas matalino ang diyos sa tao. Pero sino nga ba ang higit na matalino? Ang diyos na nakagawa ng dalawang tao o ang tao na nakagawa ng milyon-milyon na mga diyos?

At dito nagtatapos ang artikulo ni “samuelcamus.” Isang artikulo na sya na mismo ang gumiba sa pamamagitan ng hiwaga.

Hanggang sa susunod,

Pinoy Atheist

=================================================

If you have some questions or comments on the article, send the author an e-mail at pinoy_atheist@yahoo.com. Thank you.

The Moral Argument is a Bad Argument for the Existence of God

By Newo F. Nash

If God does not exist, then objective moral values do not exist. Objective values do exist. Therefore, God exists. The argument above is the argument from morality for God's existence in its deductive form, formulated by William Lane Craig. The argument is valid; it is in the form of modus tollens. There are many other different versions of the moral argument, but I chose this because this is, in my opinion, the simplest. This note though will only focus on premise 1 because a critique of premise 2 would be dependent on the atheist's ethical view which varies from atheist to atheist, and I prefer to argue here in behalf of all atheists -- whether he be a realist or an error theorist or whatever, against the assumption that objective moral values necessitates the existence of God.

In his debate with Sam Harris, Craig define "objective" as "independent of human opinion". Therefore, we say that objective moral values exist when we believe that actions are objectively right and wrong independent of human opinions. But why would God's existence be necessary in order for objective moral values to exist? Again, I am not arguing here, as I noted before, whether objective moral values exist or not, but whether God's existence is necessary to have objective moral values.

Let's take a look at the statement "1+2=3". This statement is objectively true because it is true even a lot of people believe that 1+2=5. Even how many people believe otherwise, 1+2 will always be 3. Now, where is God's role in here? Of course, the theist could argue that mathematical statements are different from moral statements, but what I only tried to show here is that, if a statement -- mathematical, logical, etc., can be objectively (how Craig defined it) true even without uttering the word "God", it seems that it is not impossible after all for some statement to be objectively true even without the necessity of God's existence. But if some statements can be objectively true even without the necessity of God's existence, how can moral statements be an exception to those? The demarcation between statements that can be objectively true which necessitates God's existence and those which do not becomes an obfuscation, making the claim that objective moral values necessitates God's existence arbitrary.

An another objection to the moral argument involves what we call the Euthyphro Dilemma -- a classic dilemma that comes from way back to Plato, which Plato stressed out in his dialogue "Euthyphro". "Is what is morally good commanded by God because it is morally good, or is it morally good because it is commanded by God?" By choosing the first horn of the dilemma (God commands the good because it is good), the theist is forced to believe that objective morality is external to God in which God is also bound by, making God's existence a nuisance. This will imply an atheistic moral objectivism. By choosing the second horn of the dilemma (the good is good because it is commanded by God, also called the Divine Command Theory), the theist is forced to believe that whatever that is "good" is subject to God's will and, therefore groundless and arbitrary, which is no different to, say, Hitler Command Theory, i.e. that whatever Hitler did is good.

Most apologists try to avoid the dilemma by showing that the Euthyphro Dilemma is a false dilemma and that there's actually a third option. From the Faith Interface blog:

The third option is that an objective standard exists (this avoids the first horn of the dilemma). However, the standard is not external to God, but internal (avoiding the second horn). Morality is grounded in the immutable character of God, who is perfectly good. His commands are not whims, but rooted in His holiness.

In his paper "Atheism, Christian Theism, and Rape", Michael Martin quotes Greg Bahnsen from his book "Theonomy in Christian Ethics" on how he tried to solve the Euthyphro Dilemma:

"truth of the matter is that good is not independent of God. Certain behavior is good because God approves of it, and God approves of it because it is the creaturely expression of His holiness -- in other words, it is good. To be good is to be like God, and we can only know what behavior is good if God reveals and approves of it. The important point is that good is what God approves and cannot be ascertained independent of Him..."

Martin then notes that Bahnsen's position is "not clear"...

"The quotation suggests both that something is good because God approves of it and that God approves of it because it is good. But these two positions cannot both be maintained at once. Suppose that "X because of Y" means "X is caused by Y". This would mean that when one says that rape is bad because God disapproved of it one means that God caused rape to be bad by disapproving of it. But if one says that God disapproved of rape because it is bad, this would mean that the badness of rape caused God to disapprove of it. But how can what God caused by disapproving of it have caused God to disapprove of it? If "X because of Y" means "Y is the reason for X," a similar problem arises. If the reason for rape being bad is God's disapproval of it, how can it be the case that rape being bad is the reason for God's disapproval of rape?"

So it seems that apologists do not only try to evade the horns of the dilemma, but do they also try to grab them. Long story short, apologists think that they have solved the dilemma by claiming that God is essentially good -- that goodness is in His nature, and everything He commands are, therefore, good.

A common atheist's objection to this is that this kind of approach actually only ups the dilemma to another level. The theists are then faced with an another dilemma similar to the Euthyphro Dilemma, only the subject is God's nature instead of God's commands. "Is God's nature the way it is because it is good, or is it good because it is God's nature?" Same dilemma. By choosing the former, the theist is forced to believe that there is a standard of good that is external to God which determines whether God's nature is good or not. By choosing the latter, the theist is forced to believe that good is simply whatever God is.

The latter position was expanded by Steve Lovell in his paper "C.S. Lewis and the Euthyphro Dilemma". In avoidance of God's commands being charged as arbitrary qua Divine Command Theory, he constructs a modified version of the Divine Command Theory which he calls "Divine Nature Theory" which states that God is essentially good therefore everything He commands is good. He then quotes C.S. Lewis, which is footnoted to his "The Poison of Subjectivism":

"When we attempt to think of a person and a law, we are compelled to think of this person either as obeying the law or as making it. And when we think of Him as making it we are compelled to think of Him either as making it in conformity to some yet more ultimate pattern of goodness (in which case that pattern, and not He, would be supreme) or else as making it arbitrarily … But it is probably just here that our categories betray us. It would be idle, with our merely mortal resources, to attempt a positive correction of our categories. … But it might be permissible to lay down two negations: that God neitherobeys nor creates the moral law. The good is uncreated; it could never have been otherwise; it has in it no shadow of contingency; it lies, as Plato said, on the other side of existence. [But since only God admits of no contingency, we must say that] God is not merely good, but goodness; goodness is not merely divine, but God."

This approach then will lead us to the statement that "good is whatever God is", or to put it simply, "good = God". But this is tautological it makes the statement "God is good" logically equivalent to "God is god", which is equivalent to the second horn of the original dilemma, i.e. whatever God commands is good because it is commanded by God. Therefore, it still doesn't escape the arbitariness of the Divine Command Theory.

In an attempt to evade the circularity of his position, Lovell notes that his position is indeed circular, only that circularity "need not be vicious":

"This argument has a certain appeal, and I must grant that it has a valid point. The point is that any explicit justification of my belief that God is good will be circular. But that point can be happily conceded. Circularity need not be vicious, and the kind of circularity involved here is not in any way peculiar to my position. Indeed, any theory that posits objective values will face the same problem, which is essentially a sceptical one..."

I don't get this. I just don't get this. If a position is tautological, I don't see any reason for it be worthy to be a starting topic for a discussion. The circularity of his position only hurts it.

So, here, I have shown that the first premise of the moral argument, i.e., "if God does not exist, then objective moral values do not exist", to be false. God's existence need not have to be necessary for objective moral values qua Euthyphro dilemma, and that its critiques doesn't escape the dilemma by constructing a third option, i.e., God is essentially good, because that would be tautological and is still no different to the Divine Command Theory, which apologists have been trying to avoid for God's commands not be arbitrary.

=================================================

If you have some questions or comments on the article, send the author an e-mail at pinoy_atheist@yahoo.com. Thank you.